Η έλλειψη νερού καθώς και η απουσία μακροπρόθεσμου σχεδιασμού απειλούν τον τουρισμό μας. Η αλήθεια είναι ότι φέτος ο ξένος Τύπος έχει ασχοληθεί σε υπερθετικό βαθμό με την Ελλάδα, τα νησιά της και γενικώς τον τουρισμό της.
Και για να είμαστε ειλικρινείς, τα περισσότερα άρθρα δεν είναι θετικά (εντάξει, δεν έχω την απαίτηση το υπ. Τουρισμού να εντρυφήσει στις δημόσιες σχέσεις και να ξεκινάει να απαντάει τουλάχιστον σε αυτά που προέρχονται από έγκριτα Μέσα). Όλα αυτά για μία χώρα, η οποία θεωρητικά πάντα θα βάδιζε φέτος προς νέα ρεκόρ στον τουρισμό – αν και τα μηνύματα που έρχονται από αρκετούς προορισμούς μόνο αισιόδοξα δεν είναι.
Στην αρχή ήταν τα αλλεπάλληλα περιστατικά με τους θανάτους τουριστών που έκαναν πεζοπορία υπό συνθήκες ακραίας ζέστης, αλλά και οι πυρκαγιές, που φέτος δυστυχώς ξεκίνησαν νωρίς. Τη σκυτάλη πήρε πριν λίγες μέρες για άλλη μια φορά γνωστό μαγαζί της Μυκόνου για τις εξωφρενικές τιμές που χρεώνει (και το οποίο δυσφημεί το νησί – μάλιστα, δημοσιογράφοι αγγλικής εφημερίδας το επισκέφθηκαν πρόσφατα και διαπίστωσαν μια σειρά από κραυγαλέες παραβάσεις). Να σημειωθεί ότι το εν λόγω μαγαζί έχει βαθμολογία μόλις 2 στο TripAdvisor, το οποίο μάλιστα έχει και κάρτα που προτρέπει τους χρήστες να το σκεφτούν δύο και τρεις φορές πριν το επισκεφθούν…
Το πιο πρόσφατο άρθρο, από το Reuters, καταπιάνεται με ένα θέμα που ακούστηκε έντονα φέτος, περισσότερο από κάθε άλλη χρονιά: τη λειψυδρία. Κάνει αναφορά, μάλιστα, σε αρκετά νησιά (εκτενή αναφορά γίνεται για την Νάξο) που ναι μεν ετοιμάζονται να υποδεχθούν ορδές τουριστών, αλλά από την άλλη δείχνουν να ξεμένουν από νερό (οι δε μονάδες αφαλάτωσης θα αργήσουν καθώς η κατασκευάστρια εταιρεία δεν προλαβαίνει να καλύψει τη ζήτηση – ακόμα και εδώ αργήσαμε)… Το πρόβλημα, ελέω κλιματικής αλλαγής, είναι έντονο και συνιστά μια τεράστια απειλή.
Την ίδια στιγμή ο οικοδομικός οργασμός σε πολλά νησιά έχει χτυπήσει κόκκινο, με την κατασκευή αμέτρητων ξενοδοχειακών μονάδων με πισίνες – κατά τα άλλα, μιλάμε για βιώσιμη ανάπτυξη…
Και δυστυχώς, η κλιματική αλλαγή και η έλλειψη νερού είναι αυτή τη στιγμή η μεγαλύτερη απειλή, χωρίς ωστόσο να έχει ληφθεί κανένα μέτρο για να μειωθούν έστω οι καταστροφικές συνέπειές της. Οι συχνοί καύσωνες, ο περιορισμός των βροχών, η άνοδος της θερμοκρασίας αναμένεται χρόνο με το χρόνο να σπρώξουν όλο και περισσότερους τουρίστες σε πιο δροσερούς προορισμούς – στην καλύτερη περίπτωση, θα επιμηκυνθεί η σεζόν.
Στη χώρα μας η έννοια του μακροπρόθεσμου σχεδιασμού είναι άγνωστη (όπως και η έννοια του SWOT analysis). Σαν να μην υπάρχει αύριο. Ο,τι αρπάξουμε σήμερα… Οι εκάστοτε προορισμοί και φυσικά το υπουργείο Τουρισμού θα έπρεπε από χθες να είχαν συντάξει ένα πλάνο, με ορίζοντα τουλάχιστον πενταετίας. Διότι το τοπίο διαφαίνεται θολό και ο στρουθοκαμηλισμός δεν μας βοηθάει να το δούμε στην πλήρη διάστασή του. Οταν το δούμε, θα είναι αργά…
