Το λευκό κρασί μπορεί να ποικίλλει πολύ, τόσο σε χαρακτήρα όσο και σε γεύση σε διαφορετικά κλίματα. Ένα Chardonnay για παράδειγμα, που καλλιεργείται σε μια δροσερή περιοχή, μπορεί να έχει υψηλή οξύτητα και γεύσεις πράσινων φρούτων, ενώ η ίδια ποικιλία όταν καλλιεργείται σε ζεστότερο κλίμα θα είναι λιγότερο όξινο και θα εμφανίζει νότες τροπικών φρούτων.
Η θεμελιώδης διαδικασία για να παράξουμε ένα λευκό κρασί, ωστόσο, παραμένει η ίδια ανεξάρτητα από το γεωγραφικό μήκος και πλάτος. Εδώ είναι η ανάλυση μας για το πώς ακριβώς παράγεται το λευκό κρασί, καλύπτοντας όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε.
Σταφύλια
Είναι φυσικό αν πιστεύετε ότι πρέπει να χρησιμοποιήσετε λευκές ποικιλίες σταφυλιού για να πάρετε λευκό κρασί, αλλά είναι ενδιαφέρον ότι μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και μαύρες ποικιλίες σταφυλιού. Αφήνονται να αναπτυχθούν για τουλάχιστον τρία έως πέντε χρόνια πριν μπορέσει να χρησιμοποιηθούν για κρασί.
Τρύγος
Μόλις τα σταφύλια είναι έτοιμα για μάζεμα, ο οινοποιός θα αρχίσει τη συγκομιδή. Η τοποθεσία και η εγγύτητα του αμπελώνα στον ισημερινό θα καθορίσει πότε θα ξεκινήσει η περίοδος συγκομιδής. Για το βόρειο ημισφαίριο αυτό θα είναι τέλη Ιουλίου με Σεπτέμβριο, ενώ για το νότιο ημισφαίριο είναι Φεβρουάριος έως Απρίλιος. Ο οινοποιός θα αποφασίσει εάν θα τρυγήσει με το χέρι ή με κάποια μηχανή, κάτι που θα επηρεάσει την τιμή και την ποιότητα του κρασιού που θα προκύψει.
Πάτημα
Κάποτε ήταν το πιο διασκεδαστικό κομμάτι της οινοποίησης; Μόλις τα σταφύλια μαζευτούν και ελεγχθούν για να διασφαλιστεί η ποιότητα, ακολουθεί η σύνθλιψη των σταφυλιών. Αυτό μπορεί να γίνει και με τη χρήση μηχανημάτων, η με τον παραδοσιακό τρόπο.
Οινοποίηση
Για την παρασκευή λευκού κρασιού δεν χρειάζεται χρώμα από τις φλούδες των σταφυλιών όπως κάνει για την παραγωγή του κόκκινου κρασιού. Το βαθύ χρώμα και οι τανίνες προέρχονται από τη φλούδα του σταφυλιού, επομένως η επαφή με τις φλούδες κατά τη διάρκεια της ζύμωσης δίνει στα κόκκινα κρασιά τις αποχρώσεις τους, καθώς και μια τανική αίσθηση στο στόμα. Αυτά τα χαρακτηριστικά δεν είναι επιθυμητά για τα λευκά κρασιά, επομένως ο οινοποιός θα πρέπει να αφαιρέσει εντελώς τις φλούδες. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα μαύρα σταφύλια μπορούν να χρησιμοποιηθούν επίσης, στην παραγωγή λευκού κρασιού, επειδή σε αυτό το στάδιο συμπίεσης αφαιρούνται οι φλούδες, αφήνοντας μόνο τον ζουμερό πολτό να μετατραπεί σε κρασί.
Ζύμωση
Ο μούστος ο οποίος είναι απαλλαγμένος από κάθε ίζημα του φλοιού του σταφυλιού, προχωράει προς το επόμενο στάδιο που είναι να ζυμωθεί και να μετατραπεί σε κρασί! Ο φυσικός ζαχαρούχος χυμός του σταφυλιού τοποθετείται σε μεταλλικές δεξαμενές ζύμωσης ή σε δρύινα βαρέλια, πυροδοτώντας μια αντίδραση που μετατρέπει τη ζάχαρη σε αλκοόλ και διοξείδιο του άνθρακα. Για το λευκό κρασί, τα σταφύλια ζυμώνονται για δύο έως τέσσερις εβδομάδες σε χαμηλή θερμοκρασία για να βγουν τα λεπτά αρώματα.
Ωρίμανση
Η παλαίωση σε δρύινα βαρέλια είναι ένα σημαντικό μέρος της διαδικασίας της οινοποίησης. Προσθέτει στο κρασί μοναδικές γεύσεις φρυγανιάς, βανίλιας, μπαχαρικών, εσπεριδοειδών και άλλων, μέσω των αργών χημικών αντιδράσεων που συμβαίνουν στο βαρέλι κατά τη διάρκεια της ωρίμανσης. Το κρασί που θα προκύψει θα είναι πιθανότατα θαμπό και θολό.
Εμφιάλωση
Κατά τη διάρκεια της ωρίμανσης, συνήθως προστίθενται κάποιοι λεπτοί παράγοντες στο μείγμα για να απαλλαγεί από τυχόν θολότητα, διασφαλίζοντας ότι το τελικό προϊόν θα είναι διαυγές και έτοιμο για τη φιάλη. Τα βιολογικά οινοποιεία μπορεί να αφήσουν εντελώς εκτός, αυτό το μέρος της διαδικασίας, καθώς πιστεύουν ότι το αφιλτράριστο κρασί παράγει πιο ενδιαφέροντα αποτελέσματα. Ορισμένα λευκά κρασιά επιδέχονται λίγη παλαίωση στο μπουκάλι και αυτά συνήθως σφραγίζονται με φελλό και όχι με βιδωτό πώμα. Αυτό γίνεται για να προσδώσει σύνθετες γεύσεις μέσω της επαφής με το φελλό και το οξυγόνο.
Image By vecstock, Image By stockgiu
